Sosyalleşmenin Anlamı, Unsurları ve Evreleri Nelerdir?

Sosyalleşme Nedir?

 Sosyolojik bir kavram olarak sosyalleşme (toplumsallaşma), yaşamını devam ettirebilmek için yardıma ihtiyaç duyan insanın, içinde doğduğu topluma adapte olabilme sürecidir. Bu süreç içinde insan; toplumun kültürel değerlerini öğrenir, kendine has beceriler edinir, toplumsal çevreye hazırlanır, toplumla bütünleşir.

Sosyalleşme, toplum içinde farklı kuşakların birbirleriyle olan iletişimini ve etkileşimini sağlar. Bu farklı kuşaklar, toplumsallaşma süreci içerisinde birbirlerinin yaşantılarını etkiler biçimdedir. Örneğin bir çocuğun dünyaya gelmesi, onun sorumluluğunu taşıyan aile bireylerinin yaşantılarında farklılıklara yol açacaktır.

Sonuç olarak sosyalleşme; insanların yaşam süreçleri boyunca (doğumdan ölüme kadar) içinde bulundukları ve hem bireysel hem de toplumsal bir canlı olarak geliştikleri süreçtir. Sosyalleşme, genel anlamda bir adaptasyon sürecidir.

Sosyalleşme Araçları

  • Aile
  • Medya
  • Arkadaş çevresi
  • Okul

 

Sosyalleşme

Çocukluk Döneminin Önemi

 Çoğu kuramcı, toplumsallaşmada çocukluk döneminin diğer dönemlere göre, daha önemli olduğunu kabul etmektedir. Çünkü bir kimsenin potansiyelini en üst sınırına kadar gerçekleştirebilmesinde, mutlu ve başarılı olabilmesi, çocukluk döneminde ona uygun fiziksel ve sosyal çevrenin sunulması, geniş eğitim olanaklarından yararlandırılması, zengin uyarıcılar içerisinde büyümesinin önemli katkıları vardır.

Gençlik Dönemi ve Sosyalleşme

 Gençlik dönemi, insanın hayat sürecinde çocukluktan çıkıp yetişkinliğe hazırlandığı önemli bir aşamayı içerir. Genel olarak, 15-24 yaş arası, gençlik çağı olarak kabul edilmektedir. Bu dönemde bireyin kimliği ve kişiliği netlik kazanır. Bu bakımdan, topluma hazırlanma ve uyum süreci olan sosyalleşmenin, gençlik döneminde önemli fonksiyonları vardır. Dolayısıyla sosyalleşme kurumlarının en etkililerinden olan aile ve eğitim kurumunun, genç bireye olumlu davranış ve kişilik modelleri sunması, her iki kurumca verilen kültür kodlarının uyum içinde olması ve birbirleriyle çatışmaması gerekmektedir. Bedensel, ruhsal ve sosyal bakımdan sağlıklı yetişen gençlik, sağlıklı toplum demektir.

Yaşlılıkta Sosyal Uyum

 Yaşlılık döneminde insanların uyumları, sosyal ilişkilere girme düzeyleri, aile ve toplumla ilişkileri birbirinden farklılık göstermektedir. Burada özellikle eğitim, meslek, gelir durumu ve çevre gibi faktörlere bağlı olarak sosyal uyum zayıflamaktadır. Yaşlılar için kritik dönemlerden biri de “emeklilik dönemidir. Yaşlılar bu dönemde sosyoekonomik ve sosyokültürel sorunlar yaşamaktadırlar. Uzun süren bir çalışma hayatının noktalanmasından sonra yaşlılar, hem meslek hayatlarından hem de sosyal ve kültürel çevrelerinden uzaklaşma sürecine girmektedirler.

Sosyalleşmek

İlginizi Çekebilir...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir